คุณลักษณะการสร้างชิปและผลกระทบของมันต่ออายุเครื่องมือ

      หลายคนเชื่อว่าอายุการใช้งานของเครื่องมือขึ้นอยู่กับความแข็งของวัสดุเท่านั้น. ในความเป็นจริง ลักษณะของเศษวัสดุ ความเหนียว และพฤติกรรมการแตกหัก มีอิทธิพลอย่างมากต่อการสึกหรอและการบิ่นของเครื่องมือ ภายใต้ระดับความแข็งเดียวกัน วัสดุบางชนิดจะสร้างเศษวัสดุที่สั้นและเปราะ ซึ่งทำให้เครื่องมือสึกหรอน้อยที่สุด ในขณะที่วัสดุอื่น ๆ จะสร้างเศษวัสดุที่เหนียวและม้วนงอ ซึ่งจะเสียดสีและกัดกร่อนคมตัดอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจทำให้อายุการใช้งานของเครื่องมือลดลงครึ่งหนึ่ง เศษวัสดุไม่ใช่แค่เรื่องของการระบายเศษวัสดุเท่านั้น แต่เศษวัสดุเองก็ทำหน้าที่เป็นสารขัดความเร็วสูงที่สัมผัสโดยตรงกับหน้าแป้นของเครื่องมือ หน้าข้าง และคมตัดปัจจัยสำคัญสี่ประการที่ส่งผลต่ออายุการใช้งานของเครื่องมือ:

ความยืดหยุ่นของวัสดุสูงขึ้น → เศษวัสดุต่อเนื่อง แตกหักยาก → การสึกหรอแบบหลุมบนหน้าแป้นเร่งขึ้น

• ความยืดหยุ่นที่สูงขึ้นหมายถึงการเสียรูปของเศษวัสดุที่มากขึ้น ความยาวในการสัมผัสระหว่างเศษวัสดุกับเครื่องมือที่ยาวขึ้น โซนแรงเสียดทานที่ใหญ่ขึ้น และความร้อนจากแรงเสียดทานที่สูงขึ้น ทั้งหมดนี้เร่งการพัฒนาการสึกหรอแบบหลุมความเหนียวในการแตกหักของเศษวัสดุสูง → เศษวัสดุไม่แตกง่าย → ความเสี่ยงของการกระแทกทางกลเพิ่มขึ้น

• เมื่อเศษวัสดุไม่แตกในเวลาที่เหมาะสม การม้วนงอและการดีดกลับของเศษวัสดุจะทำให้เกิดการกระแทกคมตัดเป็นระยะ ๆ ซึ่งนำไปสู่การบิ่นระดับจุลภาคแนวโน้มการแข็งตัวจากการทำงานที่แข็งแกร่ง → เศษวัสดุแข็งขึ้น สร้างผลกระทบจากการขัดถู

•           หลังจากการเสียรูปจากการเฉือน ความแข็งของพื้นผิวเศษวัสดุจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้เศษวัสดุกลายเป็นอนุภาคแข็งที่เสียดสีกับคมตัดและเร่งการสึกหรอของหน้าข้าง เหล็กกล้าไร้สนิมเป็นตัวอย่างทั่วไปของพฤติกรรมนี้                   

การรวมตัวที่แข็งภายในวัสดุ → เศษวัสดุมีอนุภาคแข็ง → การสึกหรอจากการขัดถูที่รุนแรงขึ้น

• กราไฟต์ในเหล็กหล่อและการรวมตัวของคาร์ไบด์ในโลหะผสมบางชนิดจะถูกพัดพาไปกับกระแสเศษวัสดุ ทำให้เครื่องมือถูกบดอย่างต่อเนื่อง     ความแข็งของวัสดุเองส่งผลต่อแรงต้านการตัด ลักษณะของเศษวัสดุจะเป็นตัวกำหนดว่าการสึกหรอเป็นการขัดถู การยึดติด การกระแทก หรือความร้อน การรวมกันของปัจจัยทั้งสองนี้จะเป็นตัวกำหนดอายุการใช้งานที่แท้จริงของเครื่องมือ